Degenen die net als ik in 1972 eindexamen HBS-B deden, moesten een vertaling maken van een artikel met de titel “Orwell on post war England”. Waarom mij dat te binnen schiet weet ik niet, maar de laatste  tijd komt de gedachte aan Orwell wel vaker naar boven.

1984 is allang voorbij, het boek werd in 1948 geschreven en in 1949 gepubliceerd. Dat is nog langer geleden. Maar het is net of de waarschuwing niet heeft geholpen. 1984 is werkelijkheid geworden: Oceanië is voortdurend in oorlog, de NSA gedraagt zich als Big Brother en Edward Snowdon vertoont, zoals ik het bekijk, een opvallende gelijkenis met Winston Smith. Ik hoop niet dat de vergelijking nog verder gaat en de angst voor de ratten hem uiteindelijk doet bezwijken.

Toch zijn wij beter af dan Orwell schetst. Wij hebben de vrijheid om beweringen van de overheid in twijfel te trekken. Wij mogen zeggen dat 2+2 4 is. Sterker nog wij worden aangemoedigd om zelfs daaraan te twijfelen. En wij worden vervolgens gestimuleerd om de resultaten van ons onderzoek om te zetten in vernieuwing. Innoveren heet dat. Innoveren en beleid ontwikkelen betekent je nek uitsteken. Zoeken naar je eigen stip op de horizon, idealen nastreven.

Zou het die toegestane twijfel zijn waar ik mij aan stoor? In Nederland, maar ook elders in de wereld, is een sfeer ontstaan waarin het een doodzonde is als er iets fout gaat. Het lijkt wel een spelletje. De journalistiek is ermee begonnen en de politiek doet er enthousiast aan mee. Het patroon is telkens weer hetzelfde: iemand steekt zijn nek uit en er gaat iets mis. Dat wordt publiek gemaakt en vervolgens gaan de muggenzifters aan het werk. Niet dat ze zelf met iets komen of eigen ideeën hebben. Nee, dat is veel te gevaarlijk. Afbranden wat een ander bedenkt, dat is het doel. En laten we maar eerlijk zijn, het is net als bij een belastingcontrole, ze vinden altijd wel iets. Het zit overal in de maatschappij en de manier waarop we met elkaar omgaan. Minutieus wordt uitgezocht waar het fout is gegaan. En o wee, als dan blijkt dat er iemand buiten de gebaande paden is getreden. Dan moet Barbertje hangen en dat moet de hele wereld weten.

Steeds weer wordt dit gedrag door de daders goedgepraat met een verwijzing naar zijn of haar controlerende taak. Maar waar gaat het hen eigenlijk om. Niet om de inhoud, dat staat wel vast. Elk inhoudelijk gesprek, laat staan een openbaar debat, wordt door deze types geweigerd. Zij gebruiken slechts het omhulsel. Het doel is, in het gunstigste geval, om de eigen ijdelheid te strelen. Maar vaak is het doel enkel en alleen macht. Niet op grond van eigen inhoud, maar door de ander te beschadigen. In zo’n klimaat is het logisch dat veel initiatieven niet van de grond komen en Nederland moeite heeft om uit de crisis te komen.

Versta mij goed, er is niets mis met verantwoorden en met checks and balances. Maar als wantrouwen de regel en controle de baas wordt, komt er van beleid niets meer terecht. Als de boekhouders het voor het zeggen krijgen, gaat de creativiteit verloren. En als achteraf registreren het doel is, wordt ontwikkelen een verplichting zonder visie.

Ik wil een lans breken voor al diegenen die wel vernieuwend blijven denken. Die zoeken naar een stip op de horizon en die zich inzetten om die stip te bereiken. Die in het diepe durven te springen met het vertrouwen dat zij de kant weer op kunnen klimmen. Dat zijn de partners die ik zoek als het gaat om innovatie. Met die mensen wil ik graag aan de toekomst bouwen. Wie durft het aan inhoud te geven aan 2031?

label

flag united kingdom

AC Adviseurs

Abe Lenstra boulevard 52-4
8448 JB HEERENVEEN

Twitter Facebook Linkedin

label

Kom in direct contact

icon
label

info@acadviseurs.nl

TEL: 0513 – 648 854

Neem contact met ons op

Veelgestelde vragen

Nieuwsbrief

icon
label

Mis niets meer en blijf op de hoogte van de laatste artikelen en ontwikkelingen binnen AC Adviseurs.

Bekijk de laatste nieuwsbrief