Sinds Thorbecke zijn wij in Nederland van mening dat de overheid zich niet met de inhoud van kunst in mag laten. Smaken verschillen immers. Dat klinkt op het eerste gezicht goed en het heeft ook heel lang goed gewerkt.

Soms doet er zich een klein probleempje voor als een kunstenaar of een architect iets controversieels voorstelt, maar het werkt. Het werkt zo goed dat overal het idee is ontstaan dat kunstenaars autonoom moeten kunnen werken. 

Het werkt omdat we vinden dat kunst mag schuren. Kunstenaars houden de maatschappij een spiegel voor. Soms is er een probleempje, dan bevalt het beeld in de spiegel niet, maar over het algemeen zijn we wel tevreden met die vreemde snoeshanen. Dat schuren geeft ook wel vaak aangename warmte en het vastgelegde beeld in de spiegel is toch ook vaak een mooie foto voor later. 

Degenen die ons die cultuur leveren moeten uiteraard wel betaald worden. Daar heeft de overheid ineens, en terecht, wel een rol. Maar mag er vanuit dit rol ook iets gevraagd worden? Mogen er ineens toch eisen aan de kunst worden gesteld? 

In deze week waarin de raad voor cultuur haar visie op de subsidies voor de landelijke culturele infrastructuur bekend maakte, zijn we daar toch weer eens duidelijk mee geconfronteerd. Natuurlijk, het gaat nog steeds niet over de inhoud en er is minder geld, maar de bovenliggende gedachte is het profijtbeginsel. Als de samenleving niet direct voor de cultuur betaalt is deze niet in de samenleving geworteld en betaalt de overheid niet meer mee. 

Er is niets mis met een opdrachtgever - opdrachtnemer relatie waarin de opdrachtgever bepaalt wat hij wil hebben en de opdrachtnemer vanuit de eigen vaardigheden invulling geeft aan die opdracht. Bach maakte op die manier zijn muziek, Homerus zijn literatuur, Da Vinci zijn kanonnen, Michelangelo zijn beelden en Rembrandt zijn Nachtwacht. Die kunstenaars waren, behoudens een enkel zelfportret of hobbywerk, niet autonoom. Het waren heel erg goede ambachtslieden die hu creativiteit inzetten voor net dat beetje meer. En vaak kwamen de opdrachten van overheden, soms van particulieren en steeds wilde de opdrachtgever dat de hele samenleving kon meegenieten van het cultuurgoed. 

AC Adviseurs ziet dat als een goed uitgangspunt voor de ontwikkeling van creatieve industrie. Het ontwikkelen en uitbouwen van cultureel en creatief opdrachtgeverschap en een kunst en cultuur sector die daarop inspeelt. Dat vergt het leggen van verbindingen. Verbindingen waarin een prominente plaats is weggelegd voor overheden en bedrijven, maar ook voor de creatieve industrie. AC Adviseur ontwikkelt projecten waarin die gedachte wordt uitgewerkt. Een voorbeeld daarvan zijn onze voucherprojecten, waarin de creatieve industrie wordt verbonden aan innovatie bij het midden en kleinbedrijf. Maar wij kunnen meer. Wij zijn creatief, maar koppelen dat aan onze ambachtelijkheid. Appellation Controlée. Als u het aandurft, neem dan gerust contact met ons op. 

label

flag united kingdom

AC Adviseurs

Abe Lenstra boulevard 52-4
8448 JB HEERENVEEN

Twitter Facebook Linkedin

label

Kom in direct contact

icon
label

info@acadviseurs.nl

TEL: 0513 – 648 854

Neem contact met ons op

Veelgestelde vragen

Nieuwsbrief

icon
label

Mis niets meer en blijf op de hoogte van de laatste artikelen en ontwikkelingen binnen AC Adviseurs.

Bekijk de laatste nieuwsbrief